Meer over mijn kintsugi 

Ik ben Annemarie Leferink (1959), moeder van drie zonen en oma van zeven kleinkinderen. Na een leven in de gezondheidszorg en mantelzorg geef ik nu alweer zo’n tien jaar graag mijn compassie en kennis door via mijn Pleisterplaats: de plek waar je onderweg kunt bijkomen, helen en ontmoeten. Kintsugi is daarvoor mijn middel vanuit het hart in individuele en groepsworkshops, met veel persoonlijke aandacht.

Kintsugi is de Japanse kunst om gebroken keramiek te repareren met goud- of zilverkleurige lak. In de Japanse visie op schoonheid dragen de sporen van breuk en herstel bij aan de schoonheid van een voorwerp.

Vanuit het boeddhisme benadrukt men de schoonheid van imperfectie en vergankelijkheid. Schoonheid zit niet in het glanzende, stralende en volmaakte, maar in het vergankelijke, oude en onvolmaakte. Een grondgedachte van het zenboeddhisme is de vluchtigheid van alle wereldlijke verschijnselen: mensen en dingen, gedachten en gevoelens… alles gaat voorbij.

Kintsugi pakt deze vluchtigheid op en accentueert haar. Nodigt ons uit de pijn, de schade en de wonden te zien als waardevolle gelegenheden om te groeien en ons verder te ontwikkelen. We rapen de scherven van onszelf bij elkaar en voegen ze op een nieuwe en mooie manier aaneen. Dit is een proces dat in feite ons hele leven voortduurt. We mogen elke crisis zien als een kans die we kunnen aangrijpen om er als rijpere, meer geheelde mensen uit te komen. Zo komt de schoonheid die in onze gebreken verborgen is in het licht.

Wonden maken ons uniek. En tegelijk hebben ze een verbindende kwaliteit, juist omdat iedereen ze heeft.